"Θα του βγάλω τη μάσκα, όπως θα βγάλω και ’γω τη δική μου, και θα κοιταχτούμε, αυτή τη φορά πρόσωπο με πρόσωπο, δίχως πέπλα και δίχως ψέματα…" (Gaston Leroux, Το φάντασμα της όπερας).
Μάσκες παντού, όλοι φοράνε μάσκες.
Χρώματα. Νεκρά χρώματα..και τα χαμόγελα?..ψεύτικα,πλαστικά και αυτα!
Μάσκες παντού. Όλοι διαλέξαμε από μία μάσκα.
Και υπάρχουν σε πολλά χρώματα, σε πολλές γκριμάτσες.
Άκαμπτες και διαχρονικές πάντα.
Και αν κάποια φορά ξεχαστούμε και βγούμε χωρίς την μάσκα μας,υπάρχει διαφορά?..ψυχρά χαμόγελα,ψυχρές και οι ματιές..
Αναρωτιέμαι,σε ποια εποχή ζούμε..της Μάσκας να την πώ?
Υπάρχει κανείς που να λέει αυτό που νιώθει,αυτό που πραγματικά θέλει να πει?
Ακατανόητα λόγια,λόγια που αποκοιμίζουν τα πλήθη.
Μάσκες..που έχουν και ωραίο ύφος!
Νομίζω,έτσι εξηγούνται όλα!
Πλέον το ύφος υπερτερεί..
Και αληθεια ποια μάσκα πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο?..αυτη που θα φορέσουμε αυτές τις μέρες λόγω καρναβαλιού,ή αυτη που φοράμε τις υπόλοιπες 360 ημέρες?
Μα οι αποκριάτικες μάσκες, δεν είναι επικίνδυνες,δηλώνουν αμέσως την ταυτότητα,
οι άλλες είναι οι επικίνδυνες, που αλλάζουν ανα πάσα στιγμή,έτοιμες για κάθε περίσταση.
Και αυτές είναι που δεν πέφτουν,κυκλοφορούν σε καθημερινή βάση πλέον.
Μεθαύριο οι Αποκριές θα είναι παρελθόν..μα εσύ.. και εγώ,τι κι' αν κρύψουμε την αποκριάτικη μάσκα μας στο πατάρι?
Μπορούμε να την ξεριζώσουμε από μέσα μας?
Να πετάξουμε από πάνω μας το μακιγιάζ,το ψεύτικο προσωπείο με το ψεύτικο χαμόγελο ή την ψεύτικη θλίψη..αλήθεια μπορούμε?
Δικοί μου προβληματισμοί..εσείς, μη με πάρετε και πολύ στα σοβαρά ...αυτες τις "τρελές" μέρες να τις χαρείτε όσο καλύτερα μπορείτε!
Καλές Αποκριές!!


