Περπατώ, περπατώ εις το δάσος...

Περπατώ... Περπατώ... Μόνη στο δάσος.

Κι ο λύκος ακολουθεί τα βήματά μου.

Όταν κάθομαι να ξεκουραστώ, έρχεται κοντά κι ακουμπά

το κεφάλι του στα γόνατά μου.

Τότε τα βλέμματά μας σμίγουν, σ' ένα αντιφέγγισμα μοναξιάς.
Τότε εγώ κι ο λύκος νιώθουμε πως κάτι έχουμε κερδίσει.

Δεν ξέρουμε τι ακριβώς. Κι ούτε μας αρέσουν τόσο οι αναλύσεις.

Κάτι... Σαν μάχη. Κάτι... Σαν κρυμμένο θησαυρό.
 

 Περπατώ... Περπατώ... Μόνη στο δάσος.

Κι ο λύκος ακολουθεί πιστά τα βήματά μου.

Ποιός είπε πως φοβήθηκα ποτέ το λύκο;
Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι.
Από κείνον τρέχω να σωθώ.

                                                                    "Αλκυόνη Παπαδάκη"

Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι.

Από κείνον τρέχω να σωθώ...απο κείνον...τον λύκο μου να σώσω....