24 Δεκεμβρίου 2008

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Tο υπέροχο παραμύθι των Χριστουγέννων με τον φιλάργυρο Σκρούτζ...

Ο τσιγκούνης, άπληστος Σκρουτζ μετά από διάφορα γεγονότα που του συμβαίνουν τα Χριστούγεννα, αλλάζει κοσμοθεωρία και αρχίζει να βλέπει τη ζωή εντελώς διαφορετικά.

Aποσπάσματα απο το αγαπημένο παλιό παραμύθι του
Τσάρλς Ντίκενς, στο οποίο 3 πνεύματα απο το παρελθόν, παρόν και μέλλον θα επισκεφθούν τον φιλάργυρο γερο-Σκρούτζ, προσφέροντάς του μια τελευταία ευκαιρία για να ξεφύγει από τη μιζέρια της μοναχικής ζωής του…

"Παραμονή Χριστουγέννων. Σκυμμένος πάνω απο το γραφείο του, ο Εμπενέζερ Σκρούτζ δούλευε ασταμάτητα. Το δωμάτιο ήταν μάλλον κρύο, γιατί τα λιγοστά κάρβουνα στη σόμπα δεν ζέσταιναν Αρκετά. Όχι όχι έλειπαν του Σκρούτζ τα χρήματα για ν' αγοράσει περισσότερα κάρβουνα. Αλλά ο Εμπενέζερ Σκρούτζ ήταν ένας φοβερός τσιγκούνης! Στο διπλανό δωμάτιο, χωρίς θερμάστρα, εργαζόταν ο Μπόμπ Κράτσιτ, ο κλητήρας του, που έτρεμε ολόκληρος απο την παγωνιά. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε κι ενας χαμογελαστός άντρας μπήκε στο γραφείο

«Θείε, Καλά Χριστούγεννα!».

«Κακά, ψυχρά κι ανάποδα...» γκρίνιαξε ο Σκρούτζ.

«Θείε μου, μη μουτρώνεις. Ήρθα να σε καλέσω για το μεσημέρι», είπε ο Φρέντ, ο ανιψιός του.

Αλλά ο Σκρούτζ αρνήθηκε την πρόσκληση. Ποτέ του δεν γιόρταζε τα Χριστούγεννα. Τα θεωρούσε χάσιμο χρόνου. Όμως η απάντηση του Σκρούτζ δε χάλασε το κέφι του Φρέντ. Έφυγε χαμογελαστός, αφού προηγουμένως αντάλλαξε ευχές με τον Μπόμπ Κράτσιτ.

Λίγα λεπτά αργότερα χτύπησαν την πόρτα. Ο υπάλληλος έτρεξε ν' ανοίξει. Παρουσιάστηκαν δυο κύριοι.

«Εδώ είναι η εταιρεία Σκρούτζ και Μάρλεϊ;» ρώτησε ο πρώτος

«Ο συνέταιρός μου, ο Μάρλεϊ, πέθανε σαν απόψε πρίν απο εφτά χρόνια», του απάντησε ψυχρά ο Σκρούτζ.

«Τα συλλυπητήριά μου», είπε ο δεύτερος.

«Εμείς κάνουμε έρανο για τους φτωχούς. Αύριο, που ξημερώνει μέρα χαράς, υπάρχουν, δυστυχώς, άνθρωποι που υποφέρουν απο το κρύο και την πείνα. Μπορούμε να έχουμε τη συνδρομή σας;».

Ο γέρο-σπαγκοραμμένος δεν είχε σκοπό να ξοδέψει ούτε μια πένα για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του και απάντησε αρνητικά στους δυο επισκέπτες.

Εκείνοι έφυγαν απογοητευμένοι, χωρίς να τον πιέσουν περισσότερο.

Νύχτωσε. Ήρθε η ώρα να κλείσει το γραφείο. Ο Σκρούτζ φόρεσε το παλτό και το καπέλο του και πήρε στο χέρι το μπαστούνι του. Με τη σειρά του, ο Μπόμπ Κράτσιτ ετοιμάστηκε κι αυτος να φύγει.

«Υποθέτω ότι δεν θέλεις να δουλέψεις αύριο», του είπε ο Σκρούτζ με δυσφορία. Ο Μπόμπ κούνησε καταφατικά το κεφάλι.

«Α-α-αν δε σας πειράζει, κύ-κύ-κύριε Σκρούτζ», τραύλιζε ο καημένος ο Μπόμπ.

«Δε μου αρέσει να σε πληρώνω όταν δεν εργάζεσαι», τον διέκοψε ο Σκρούτζ. «Πάντως, μεθαύριο θα πιάσεις απο νωρίς δουλειά!».

Ο Μπόμπ τον ευχαρίστησε κι έτρεξε έξω να βρεί κάτι παιδάκια που διασκέδαζαν κάνοντας τσουλήθρα στον παγωμένο δρόμο.

Αδιαφορώντας για τη γιορταστική ατμόσφαιρα, ο Σκρούτζ έφαγε, όπως συνήθως, μόνος του σε μια γειτονική ταβέρνα.

Έπειτα, τράβηξε για το σπίτι του. Το κτίριο όπου έμενε βρισκόταν στην άκρη ενος στενού και σκοτεινού δρόμου. Το παλιό και φθαρμένο διαμέρισμα ανήκε κάποτε στο συνέταιρό του, τον Τζακ Μάρλεϊ.

Ο Σκρούτζ έβγαλε το κλειδί για να ξεκλειδώσει την εξώπορτα. Το ρόπτρο, αν και μεγάλο, δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερα όμορφο πάνω του. Κι όμως, εκείνη τη βραδιά έμοιαζε λουσμένο σ' ένα απόκοσμο φώς. Ο Σκρούτζ, πραξενεμένος, έσκυψε να εξετάσει καλύτερα... και τότε αντίκρισε το πρόσωπο του Μάρλεϊ να τον κοιτάζει!.. Την επόμενη στιγμή όμως ξανάγινε ένα κοινότατο ρόπτρο. Ταραγμένος ο Σκρούτζ μπήκε στο διαμέρισμα, μαντάλωσε την πόρτα πίσω του και προχώρησε στη σάλα.

Στη συνέχεια, έβγαλε το παλτό του, φόρεσε τις παντόφλες του και κάθησε μπροστά στο τζάκι. Πάνω στη σχάρα τρεμόσβηναν λίγες αδύναμες φλόγες. Ξαφνικά, απο τη μεριά της αποθήκης ακουσε να σέρνονται βαριές αλυσίδες. Μέσα απο την κλειστή πόρτα γλίστρησε μία παράξενη σκιά και, αιωρούμενη, ήρθε και στάθηκε στη μέση του δωματίου. Τούτη τη φορά δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία. Ήταν το φάντασμα του παλιου συνεταίρου του Σκρούτζ, που είχε πεθάνει ακριβώς πριν εφτά χρόνια. Ο γέρος δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του.

«Ποιὸς είσαι;» ψιθύρισε.

«Ποιος ήμουν!» τον διόρθωσε το φάντασμα. «Ήμουν ο Τζακ Μάρλεϊ, ο συνέταιρός σου. Δε με θυμάσαι;».

«Βλέπεις αυτές τις αλυσίδες;» τον ρώτησε το φάντασμα. «Κάθε κρίκος τους αντιπροσωπεύει και μία άσχημη κουβέντα της ζωής μου. Όσο για τα βαριά χρηματοκιβώτια που σέρνω; Είναι τα πλούτη που συγκέντρωσα και δεν τα χρησιμοποίησα σωστά. Όλα αυτά θέλω να τα σκεφτείς σοβαρά και να δείς και τη δική σου ζωή αλλιώς, Σκρούτζ!».

Το φάντασμα σώπασε για λίγο κι ύστερα συνέχισε: «Ήρθα ν
α σε προειδοποιήσω. Έχεις ακόμη μια ευκαιρία να γλιτώσεις από τη δική μου μοίρα, θα έρθουν τρία πνεύματα. Το πρώτο θα σε επισκεφθεί απόψε, στη μία μετά τα μεσάνυχτα. Το δεύτερο αύριο, την ίδια ώρα. Και το τρίτο μεθαύριο, μόλις χτυπήσει το ρολόι δώδεκα. Αυτό είναι η τελευταία σου ελπίδα!..»….….«Μη φοβάσαι», του είπε η οπτασία. «Είμαι το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα του Παρελθόντος κι ήρθα να σε βοηθήσω»… Ο Σκρούτζ, εκεί που τον οδήγησε το πνεύμα, σε κάποια Χριστούγεννα του παρελθόντος, ήταν ώριμος άντρας. Και μία νέα γυναίκα εγκατέλειπε το σπίτι. Έκλαιγε η καημένη, βουβά. Γύρισε και του είπε: «Κάποτε ήμασταν φτωχοί αλλά ευτυχισμένοι. Τώρα σε κυβερνά το πάθος σου για το χρήμα!».
«Μα, μεταξύ μας, τίποτα δεν άλλαξε», διαμαρτυρήθηκε ο Σκρούτζ.
«Εγώ έμεινα η ίδια. Εσύ όμως άλλαξες. Δε μπορώ να σε παντρευτώ. Σου εύχομαι κάθε ευτυχία στην σταδιοδρομία που διάλεξες». Και με τα λόγια αυτά η γυναίκα βγήκε στο δρόμο, ενώ ο άντρας δε δοκίμασε να την σταματήσει. ..

«Πνεύμα», φώναξε ο γέρο-Σκρούτζ, «σταμάτα να με
βασανίζεις, θέλω να γυρίσω στο σπίτι. Δεν αντέχω τις δυσάρεστες αναμνήσεις». Μέσα σε μία στιγμή πέρασαν χρόνια. Και ξαναείδαν τη νέα γυναίκα. Τώρα γελούσε τρισευτυχισμένη με την κόρη της. Σε διαφορετικές περιστάσεις θα μπορούσε να είναι το παιδί του Σκρούτζ. Ο πατέρας μπήκε στο δωμάτιο. Η μικρή έτρεξε και τον φίλησε.
Αγκαλιάστηκαν και οι τρείς εμπρός στο
αναμμένο τζάκι…
Το ίδιο βράδυ εμφανίζεται το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα του Παρόντος και του φώναξε φιλικά «Έλα!». Ήταν ντυμένο μ' ένα μακρύ λευκό χιτώνα…
«Πήγαινε με όπου θέλεις», ξερόβηξε ο Σκρούτζ.
«Πήρα ήδη μερικά μαθήματα απο το συνάδελφό σου. Είμαι έτοιμος να παρακολουθήσω και τα δικά σου».


Βρέθηκαν έξω απο το σπίτι του υπαλλήλου του, του Μπόμπ Κράτσιτ και κοίταξαν από το παράθυρο. Η κυρία Κράτσιτ και οι τρεις κόρες της φορούσαν παλι.. φθαρμένα φορέματα, στολισμένα όμως με κορδέλες για τη γιορτή και κάθονταν στο τραπέζι. Ξαφνικά, μπήκαν τρέχοντας δυο αγοράκια.
«Μυρίσαμε γαλοπούλα ψητή! Τί καλά! Μοσχοβολά απο
το δρόμο!» φώναξαν με ενθουσιασμό. Πίσω τους ερχόταν ο πατέρας τους. Στους ώμους του κουβαλούσε το μικρότερο γιό του, τον Τίμ. Τον απέθεσε προσεκτικά στο πάτωμα. Το παιδί ήταν άρρωστο και βάδιζε με δεκανίκι.
Κάθησαν όλοι στο γιορτινό τραπέζι. Η μικρή γαλοπούλα μοιράστηκε πολύ προσεκτικά ώστε να φτάσει για όλους. Πάντω
ς η σκηνή ήταν χαρούμενη. Οι δύο γονείς πρόσεχαν ιδιαίτερα τον ανάπηρο Τίμ. Ένα χαμόγελο φώτισε το χλωμό του προσωπάκι…

«Πνεύμα», ρώτησε με ξαφνικό ενδιαφέρον ο Σκρούτζ, «ο μικρός Τίμ θά... ζήσει ακόμη για πολύ;».
«Χμμ... τον περιβάλλουν σκιές. Αν το μέλλον δεν τις μεταβάλει, το παιδάκι θα πεθάνει! Αλλά εσένα τί σε νοιάζει; Ένα στόμα λιγότερο σε τούτο τον πυκνοκατοικημένο κόσμο. Έτσι δεν είναι;».
Ο Σκρούτζ τότε θυμήθηκε ότι ο ίδιος είχε επαναλάβει πολλές φορές αυτή τη φράση. Και κατέβασε το κεφάλι ντροπιασμένος.
Σε λίγο, ένα άλλο φάντασμα, τυλιγμένο στην ομίχλη, προχώρησε αργά προς τον Σκρούτζ. Παρατήρησε ότι το Πνεύμα αυτο φορούσε μια τεράστια μαύρη κάπα και μία κουκούλα που του έκρυβε εντελώς το πρόσωπο. Ο Σκρούτζ παραλίγο να λιποθυμήσει από τον τρόμο του. «θα πρέπει να είσαι το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα του Μέλλοντος», ψιθύρισε. «Τί μου επιφυλάσσει το μέλλον; Ίσως να αλλάξω... Είμαι έτοιμος να σε ακολουθήσω»…
Το πνεύμα του μέλλοντος τον οδήγησε κάπου με κοσμοσυρροή και οχλαγωγία…. στο χρηματιστήριο. Το Πνεύμα ήταν με τον Σκρούτζ α
νάμεσα στους χρηματιστές και στους εμπόρους.
«Πότε πέθανε;» ρώτησε κάποιος απο το πλήθος.
«Χθες βράδυ, νομίζω», απάντησε ένας άλλος.
«Δεν πιστεύω να πάτησε κανείς στην κηδεία του», σχολίασε ένας τρίτος.
«Επιτέλους ξεκουμπίστηκε... Τον σιχαίνονταν όλοι!».

«Α το γέρο-τσιγκούνη», έβρισε η άλλη γυναίκα.
«Αν ήταν εντάξει άνθρωπος, κάποιος θα βρισκόταν δίπλα του την ώρα που πέθαινε». Ο Σκρούτζ παρακολουθούσε αηδιασμένος την κουβέντα τους.
«Πνεύμα», φώναξε. «Πάμε να φύγουμε, σε παρακαλώ, απο αυτ? το απαίσιο μέρος». Αλλά η σιωπή του Πνεύματος του πάγωσε το αίμα
.
«Πνεύμα», κλαψούρισε ο Σκρούτζ, «βοήθησέ με να ξεχάσω τούτη τη θλιβερή σκηνή. Πήγαινέ με σ' ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μιλούν ευγενικά για τους νεκρούς...».

Το Πνεύμα τον οδήγησε τότε σε δρόμους γνωστούς, πίσω στο σπίτι του Μπόμπ Κράτσιτ. Η γυναίκα και τα παιδιά του ήσαν όλοι μαζεμένοι γύρω απο τη φωτιά. Όμως το φτωχικό δωμάτιο ήταν παράξενα σιωπηλό…
Εκείνη την στιγμή ο Μπόμπ Κράτσιτ μπήκε στο σπίτι.
Είχε τα μάτια κατακόκκινα σαν να είχε κλάψει.
Χαιρέτησε όμως τρυφερά ένα-ένα τα παιδιά του.
Έπειτα είπε: «Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσουμε το μικρούλη μας τον Τίμ, έτσι;
Η ανάμνηση της υπομονής και της ευγενείας του θα μ
ας κρατήσει για πάντα ενωμένους!»

«Πνεύμα», είπε ο Σκρούτζ, «σε λίγο θα χωρίσουμε. Δε θα μου εξηγήσεις το νόημα όλων αυτών; θα ήθελα να δώ και τη δική μου πορεία στο μέλλον». «Σε παρακαλώ, άφησε με μία στιγμή να δώ πως θα είμαι στο μέλλον», ικέτευσε ο Σκρουτζ…

Το Πνεύμα κοντοστάθηκε σιωπηλό. Ο Σκρούτζ κοίταξε απο το παράθυρο. Αναγνώρισε το γραφείο του, αλλα η επίπλωση δεν
ήταν πλέον η δική του και ο άνθρωπος που καθόταν στην πολυθρόνα δεν ήταν ο Σκρούτζ!
Το Πνεύμα, αμίλητο πάντα, προχώρησε. Ο Σκρούτζ ακολούθησε τα βήματά του.
Μετά απο λίγο έφτασαν σε μια καγκελόπορτα. Ο Σκρούτζ γούρλωσε τα μάτια.
Ήταν το νεκροταφείο. Το Πνεύμα πήγε και στάθηκε εμπρός απο έναν τάφο.
Ο Σκρούτζ πλησίασε τρέμοντας. Πάνω στην ταφόπλακα διάβασε χαραγμένο το όνομά του: «ΕΜΠΕΝΕΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ».

«Μά, τότε, στο χρηματιστήριο θα πρέπει να μιλούσαν για μένα», κλαψούρισε… «Πνεύμα, βοήθεια, βοήθεια!» φώναξε. «Δεν θέλω να τελειώσει έτσι η ζωή μου. Μπορώ... θέλω να την αλλάξω. Τα μαθήματα τω
ν τριών πνευμάτων δεν θα πάνε χαμένα. Μπορείς να αλλάξεις το μέλλον μου;».
.…Ο Σκρούτζ έτρεξε κι άνοιξε το παράθυρο. Ο ήλιος έλαμπε. Το κρύο ήταν τσουχτερό, αλλα το πρωινό ευχάριστο. «Τί ημέρα είναι σήμερα;», ρώτησε ένα αγόρι που περνούσε απ’έξω.
«Σήμερα έχουμε Χριστούγεννα!».

«Α τότε, δεν τα έχασα», φώναξε ο Σκρούτζ.
«Τα πνεύματα έκαναν τη δουλειά τους μέσα σε μία μόνο νύχτα!».
«Αγόρι μου», ξαναείπε στο παιδί. «Τρέξε, σε παρακαλώ, στο χασάπη και πές του να μου φέρει τη μεγαλύτερη γαλοπούλα του. Θα σο
υ χαρίσω ένα σελίνι, ίσως και τρία, αν επιστρέψεις μέσα σε πέντε λεπτά».
«Θα την στείλω στον Μπόμπ Κράτσιτ», κρυφά,χωρίς να μάθει ποιος του την δώρισε.
Ο Σκρούτζ μάλιστα βοήθησε τον μικρό Τιμ και την οικογένειά του και ξεπέρασε την αρρώστια, απέκτησε δυνάμεις κι έγινε ένα γελαστό και όμορφο αγόρι, που ο Σκρούτζ το φρόντισε σαν να ήταν δικό του παιδί. Ο πρώην τσιγκούνης έγινε πολύ γενναιόδωρος κι ήταν πάντα ευγενικός με όλους. Μερικοί βέβαια τον κορόιδεψαν για τη μεταβολή του χαρακτήρα του. Αλλά ο Σκρούτζ δεν ενοχλήθηκε γιατί, όπως είπε πολύ σοφά: «Καλύτερα να σε περιγελούν παρα να σε περιφρονούν!».

Ο Σκρούτζ δεν ξαναείδε τα πνεύματα. Αλλά απο εκείνη την ημέρα, όπως λένε, δεν υπήρχε άνθρωπος που να γιορτάζει καλύτερα τα Χριστούγεννα απο τον Εμπενέζερ Σκρούτζ."

```````````

Η αγάπη,η ειρήνη, η χαρά, η καλοσύνη, η ευγνωμοσύνη είναι αξίες που τρέφουν την ζωή μας καθημερινά…πόσοι απο 'μας θυμόμαστε άραγε αυτές τις αξίες;
Ζούμε σε πολύ δύσκολες εποχές όπου ο άνθρωπος έχει χάσει πολλές απο τις αξίες του..έγινε ιδιοτελής και φιλοχρήματος..και στον "βωμό"αυτού χάθηκαν πολλές απο τις αρετές μας, δυστυχώς.
Ελπίζω και εύχομαι ο κόσμος να αλλάξει όπως ο Σκρούτζ..ποτέ δεν είναι αργά..


Εύχομαι ολόψυχα και απο καρδιάς
Καλά Χριστούγεννα σε όλους..με υγεία και αγάπη!





28 σχόλια :

  1. Μου άρεσε πάντα αυτή η ιστορία.. Και την έχεις τόσο όμορφα γραμμένη.. Υπέροχα Χριστούγεννα να κάνουμε καλή μου.
    Σε φιλώ πολύ πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Nαι όντως.. Είναι από τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ιστορίες.. Πολλές ευχές για χαρούμενες γιορτές γλυκειά μου.. Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. XRONIA KAΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΥΓΕΙΑ....
    ολες η αναρτηση σου ειναι σαν να διαβαζω μυθιστορημα....
    παντα να εισαι καλα να μας γραφης..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι κοριτσάκι, είναι απο τις πιο όμορφες ιστορίες!
    Υπέροχα Χριστούγεννα ναι!! :))

    Eγώ πιο πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και δικές μου ευχές Χαρουλίτα,να περάσεις πολύ πολύ όμορφα!!

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χρόνια πολλά Γρηγόρη..
    Στο είχα πει ότι αν περνούσες σήμερα απο δω θα διάβαζες το πιο όμορφο παραμύθι!
    Κι εσύ να είσαι καλά..Καλά Χριστουγεννα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλά Χριστούγεννα Molemou!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σ΄ ευχαριστούμε που μας θύμισες αυτό το υπέροχο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Χρόνια σου πολλά!!!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ :)!!! ΑΡΚΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΓΑΛΗΝΗ :)!!!! ΦΙΛΙΑ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Xρόνια πολλά Σουζάνα!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ..ΑΡΚΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΓΑΛΗΝΗ..

    Xρόνια πολλά Σπύρο και για σένα ότι καλύτερο..ναι,αρκεί η αγάπη!! :)Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΟΛΟ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΣΟΥ!!! ΚΑΙ ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ. Ε, ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΙΑ ΕΝΤΕΛΒΑΙΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ!ΧΜ, ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΩΡΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ!
    ΚΑΛΑ, ΚΑΛΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! ΚΑΙ ΤΟ BACKGROUND MOY AΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ!Β.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλημέρα λουλουδάκι.Χρόνια πολλά ! Ένα όνειρο μαγευτικό - μακάρι να βγει και αληθινό - για την ψυχή του κάθε ανθρώπου-αυτό είναι το σωστό ! Χρόόόόνια πολλά πέρασαν από την τελευταία φορά που την είχα διαβάσει την ιστορία αυτή και κόντευε να 'ξεχαστεί'! ΥΠΕΡΟΧΟ ! Να είσαι καλά - να περνάς καλά και να γράφεις όμορφα ! Φιλιά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.ΑΝΟΙΞΑ ΝΕΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΕΙΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΤΑΙΩ.ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕ.ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΙ ΚΕΡΔΙΣΕ;ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΝΕΟ

    o jk ΕΙΜΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Kαλώς την!!
    Xρόνια πολλά μπαμπαλού μου!
    Μου αρέσει που σου αρέσει το μπλόγκ μου..εχεις καλό γούστο εσύ!! :)

    Ναι Μπαλίτσα τα edelweiss εχουν κι'αυτα την ιστορια τους..και είναι και πολύ όμορφη ε?

    Τα Χριστούγεννα ήταν πολύ όμορφα..όχι πες, δεν ήταν? :)
    Φιλί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Χρόνια πολλά ποιητά μου :)
    ..Μακάρι να βγούν αληθινά κάποια απο τα όνειρά μας..μακάρι φίλε μου!
    Κι εγω έχει πολλά χρόνια που την διάβασα αλλα την έχω πάρει και σε dvd οπότε δεν ξεχάστηκε..μου αρέσει πολύ η ιστορία του σκρούτζ!
    Σ'ευχαριστώ πολύ, και συ να είσαι και να περνάς πάντα καλά!!

    Μοίρασε φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Χρόνια πολλά Σκρουτζάκο jk..
    εσύ δεν εχεις πιστεύω
    καμία σχέση με τον δικό μου Σκρούτζ ε?:)
    Λυπάμαι για το ιστολόγιο σου,τι να πεις..αλλά μιας και δεν αλλάζει κάτι,σταμάτα και εσύ να εισαι λυπημένος γι'αυτο που συνέβει,έφτιαξες αλλο δεν πειράζει!!:)
    Με γειά λοιπόν το νέο σου
    ιστολόγιο και όπως θα
    πρόσεξες έχω ήδη έρθει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χρόνια πολλά και από εδώ Αστρολουλουδένια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Xρόνια πολλά Θησαυρένια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΥΧΗΘΩ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ευχαριστώ πολύ σκρουτζάκο :)
    Kαι για σένα εύχομαι ότι καλύτερο και ομορφότερο μικρούλη!!

    Να περνάς πάντα όμορφα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ποτε δεν τη βαριεμαι αυτη την ιστορια....παντα με παρηγορει....παντα μου αφηνει τη γευση του "ποτε δεν ειναι αργα" στα χειλη!

    Καλη πρωτοχρονια edel μου, ευχομαι να περασεις μαγεμενα :)

    xxxxxxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Kαλώς το κορίτσι :)
    Xρόνια πολλά καλή μου..ναι είναι απ'τις ιστορίες που τις διαβάζεις και τις ξαναδιαβάζεις!
    Και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου..ποτέ δεν είναι αργά για να γίνει ο κόσμος καλύτερος!
    Ετοιμάζω άλλη μία που θα σου αρέσει εξίσου το ίδιο μ'αυτή πιστεύω dee dee μου!

    Καλή πρωτοχρονιά και για σένα, εύχομαι αυτή η βραδιά να είναι απο τις ομορφότερες που έχεις περάσει..:)

    xxxxxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Το Πνεύμα είναι πάντα παρών
    και πανταχού πληρόν
    και δίνει πολλές λύσεις
    και φτιάχνει χάριτες
    περίσσιες...
    καλύτερα να σε περιγελούν
    παρά να σε περιφρονούν..,

    Ρομαντική ιστορία
    από ένα χαριτωμένο κορίτσι!

    Φιλιά γιορτινά
    και ένα γλυκό
    ...ακόμη παιδικό;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Το Πνεύμα είναι πάντα παρών
    και πανταχού πληρόν
    και δίνει πολλές λύσεις
    και φτιάχνει χάριτες
    περίσσιες...
    καλύτερα να σε περιγελούν
    παρά να σε περιφρονούν...

    ..παρά να σε περιφρονούν!!
    Το κορίτσι είναι πολύ ρομαντικό..πιστεύει ακόμη στον άνθρωπο και ελπίζει..

    Και δικά μου γιορτινά φιλιά..και δυο γλυκυτατα,σε δυο παιδικά μαγουλα!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Χαρούμενη Πρωτοχρονιά
    και ο καινούργιος χρόνος να χαρίζει σ'εσένα και την οικογένειά σου Υγεία, Χαρα και κάθε Ευτυχία...

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

    Αρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Επίσης Αρη..καλη πρωτοχρονια και για σενα!!

    Αγπη και ευτυχια για ολο τον κοσμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γιατί το Εμείς,είναι καλύτερο από το..Εγώ!!